Ungt fólk og trúin
“Eitt af því, sem er mest spennandi í lífinu, er að leita að sannleikanum, uppgötva hann og gleðjast yfir að hafa fundið hann,” sagði Jóhannes Páll II. við ungmenni. Allir þeir, sem leita að sannleikanum, eru reyndar að leita að Guði, sem er hinn eilífi sannleikur. Þess vegna hefur sérhvert ungmenni, sem leitar að Guði, lagt upp í frábært ævintýri: “Það að uppgötva Guð, uppgötva fagnaðarerindið og finna Frelsarann er vissulega – get ég lofað ykkur – undursamlegt ævintýri”2
Ævintýrið mikla er að þekkja Jesúm Krist! Ævintýri án hindrana er ekki ævintýri, svo að þeir, sem
leggja upp í þetta ævintýri, munu áreiðanlega mæta erfiðleikum. Einn af þessum erfiðleikum er sú andstaða, sem trú þeirra mun mæta frá guðleysi í öllum sínum myndum, sem er vafalaust “alvarlegasta vandamálið nú á tímum.”3 Þetta var einnig staðfest á öðru Vatikanþinginu: “því að án Skaparans mundi sköpunin hverfa.”4 Guðleysi hefur reyndar aldrei í sögu mannkyns verið eins herskátt og það er á okkar dögum. Það var ekki aðeins meginatriði í huga margra nútíma heimspekinga, heldur varð það einnig að ráðandi hugmyndafræði hjá mörgum þjóðum, og slíkt hafði aldrei áður gerst svo víða.
Þótt nú sé ljóst, að hugmyndafræði guðleysis, sem afneitar Guði opinberlega og berst gegn tilvist hans, sé á heimsmælikvarða í hnignun, er ekki það sama að segja um hið raunverulega guðleysi, sem fær fólk til að “lifa eins og Guð sé ekki til.” Guðleysið hefur ekki áhrif á Guð, þótt það afneiti
honum. Það líkist þeim, sem skjóta á líkneski af Jesú Kristi. Skotin hafa engin áhrif á hann. Núverandi guðleysi, þó að það breiddist út í margföldu veldi, heggur alls ekkert í hina innri dýrð Guðs. Fjarri því að leggja Guð að velli, stuðlar hið ofsafengna og herskáa guðleysi auk þess – gagnstætt óskum fylgismanna þess – að birtingu á mikilleik, visku, almætti og umfram allt gæsku og náð Guðs. Höfundur Sálmanna segir: “Hví gera þjóðirnar samsæri, hví hyggja þær á fánýt ráð?...
Höfðingjarnir bera ráð sín saman gegn Drottni og hans smurða... Hann sem situr á himni hlær. Drottinn gjörir gys að þeim” (Sálm 2.1 – 4). Heilagur Páll áminnir okkur: “Villist ekki! Guð lætur ekki að sér hæða” (Gal 6.7). Og til Korintumanna rifjar heilagur Páll upp orð Jobs: “Ritað er: ‘Hann er sá, sem grípur hina vitru í slægð þeirra’” (1Kor 3.19 og Job 5.13). Guðleysi getur ekki gert Guði neitt. En guðleysi eyðileggur manninn. Guðleysið er raunar árás á manninn, sem “Guð skapaði eftir sinni mynd” (1Mós 1.27). Guðleysið veit, að það getur ekki haft áhrif á tilvist Guðs, né er það mögulegt með guðlasti, helgispjöllum, hatri eða afneitun á tilvist hans (sem er aðeins staðhæfing, því að engin sönnun býr að baki). En allt þetta getur eyðilagt ímynd Guðs í manninum.
Það er mesti og eini árangur guðleysis: eyðilegging á manninum. Heilagur Irenæus frá Lyon ritaði í lok annarrar aldar, að maðurinn myndi hætta að vera til, ef hann yrði algerlega án Guðs. “Því að dýrð Guðs er hinn lifandi maður; og líf mannsins felst í því að sjá fyrir sér Guð.”
(Grein eftir Séra Carlos Buela, IVE)